Category: Uncategorized

วันนี้เป็ดนั่งอ่านจดหมายฉบับหนึ่ง..หลายรอบ ไม่ใช่เพียงเพราะเป็น "จดหมายขอบคุณ" แต่เพราะมันทำให้เป็ดย้อนนึกถึงผู้บริหารโรงเรียนทุกท่านที่ได้ร่วมกิจกรรมตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา ในวันแรก หลายท่านเริ่มต้นด้วยคำถามว่า "การโค้ชจะใช้กับโรงเรียนได้จริงหรือ?" แต่เมื่อโครงการเดินทางมาถึงปลายทาง… คำตอบกลับไม่ได้อยู่ในห้องอบรมอีกต่อไป แต่อยู่ในโรงเรียน… อยู่ในการประชุมที่เปลี่ยนจากการสั่งการ เป็นการตั้งคำถาม อยู่ในการพูดคุยกับครูที่เริ่มฟังกันมากขึ้น อยู่ในผู้บริหารที่เลือกจะสร้างความไว้วางใจ แทนการใช้อำนาจ และอยู่ในวัฒนธรรมการเรียนรู้ที่ค่อย ๆ เติบโตขึ้นจากบทสนทนาเล็ก ๆ ในแต่ละวัน…

เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 25 มิถุนายนที่ผ่านมา เป็ดมีโอกาสออกแบบและจัดกิจกรรม Workshop "Positive Communication for Collaboration" หรือ "สื่อสารให้เข้าใจ เชื่อมใจให้ร่วมมือ" ก่อนเริ่มอบรม เป็ดตั้งคำถามกับตัวเองว่า… "ถ้าผู้เข้าร่วมกลับบ้านไปพร้อมกับเทคนิคการสื่อสารอีก 10 เทคนิค แต่ความสัมพันธ์ในการทำงานยังเหมือนเดิม…นั่นเรียกว่าประสบความสำเร็จหรือเปล่า?" เพราะสำหรับเป็ด… เป้าหมายของการสื่อสาร…

บางปัญหาในองค์กร…ตอนแรกอาจดูเหมือนไม่ได้ "ร้ายแรง" อะไร แต่มันมักจะเริ่มต้นจากประโยคเหล่านี้ ในตอนแรก เราอาจมองว่านี่คือปัญหาเรื่องประสิทธิภาพหรือเรื่องความสามารถของคน แต่บ่อยครั้ง…มันลึกกว่านั้น ทีมไม่ได้ไม่รับผิดชอบ เพราะเขาไม่มีศักยภาพ แต่อาจเป็นเพราะเขายังไม่ได้รับความไว้วางใจ และพื้นที่ในการเป็นเจ้าของจริง ๆ การประชุมไม่ได้ไร้ผล เพราะคนไม่ตั้งใจ แต่อาจเป็นเพราะบทสนทนายังไม่ลึกพอที่จะเปลี่ยน "การพูดคุย" ให้กลายเป็น "การตัดสินใจและลงมือทำ" การอบรมไม่ได้ล้มเหลว เพราะคนเรียนไม่รู้เรื่อง…